11-بیماری روحی هیجانی

مسائل یا مشکلات روحی اجتماعی دیابت       PSYCHOSOCIAL ISSUES

5.42-مراقبت های روانی-اجتماعی,که هدف از ان به حداکثر رساندن نتایج بهداشتی و سلامت و بالا بردن کیفیت زندگی سالم می باشد ,برای تمام دیابتی ها باید فراهم  شود .مراقبت های روانی-اجتماعی, باید با معاینات روتین تکمیل شود و توسط متخصصین مراقبت بهداشتی دوره دیده با همکاری تیم درمانی , براساس بیمار محور و شیوه های آگاهانه با فرهنگ ارائه شود.اگر لازم و قابل دسترس باشد,مراقبت های بهداشت ذهنی هدفدار بیشتری توسط متخصصین مراقبت بهداشتی روانی با کیفیت فراهم شود.

مراقبت های روانی-اجتماعی,با اقدامات همکاری تیم درمانی  بر اساس بیمار محوری متمرکز شود وبرای تمام دیابتیک ها سرویس دهی شود . هدف از ان به حداکثر رساندن نتایج بهداشتی و سلامت و بالا بردن کیفیت زندگی سالم میباشد.ترکیبی از فاکتورهای احساسی,رفتاری,اجتماعی و محیطی به عنوان فاکتورهای روحی- اجتماعی شناخته شده است.ای فاکتورها روی زندگی دیابتی های نوع 1 و 2 تاثیر دارد و در رسین به نتایج پزشکی رضایتمند و سرحال بودن روحی  نقش به سزایی دارند.بنابراین بیمار و خانواده او با فاکتورهای پیچیده وزیادی دست به گریبان هستند.احساس خوب بودن و تندرستی مهمترین قسمت مراقبت و خودمدیریتی  بیماری است.مسائل اجتماعی و روحی ,توانایی بیماران و خانواده آنها را در انجام مراقبت دیابتی و در نتیجه وضعیت احتمالی سلامت را ,مختل می کند.ابزارهای تشخیصی مناسب سبب می شود که پزشک در زمان مناسب انها را به مراکز مربوطه ارجاع دهد.شواهد و مطالعات نشان می دهد که با دخالت به موقع,مقدار A1C حدود 0.29 درصد کاهش می یابد.مراقبان غیر پزشک هم باید مشارکت کنند.زمانی که با ابزارهای قابل اعتماد و استاندارد , در صورت یافتن علائم و شواهد روحی جهت ارزیابی ,تشخیص و درمان تخصصی تر به مراکز تخصصی روحی روانی فرستاده و ارجاع گردد.

غربالگری

5.43-تیم های مراقبت بهداشتی برنامه غربالگری روحی -اجتماعی و پیگیری های بعدی ان را برای نگرانی های وابسته به دیابت و یا علت های عموم همچنین استرس،کیفیت زندگی و منابع موجود(اقتصادی،اجتماعی ،خانوادگی واخلاقی احساسی ویا سابقه روانی. انجام دهند.این غربالگری شامل موارد زیر می باشد [البته محدود به موارد زیر نیست]. 1- نگرش و طرز برخورد در مورد دیابت 2-انتظارات برای درمان پزشکی دیابت و عوارض آن 3- خلقیات و استرس ها  و یا کیفیت زندگی خوب عموما و در ارتباط با دیابت   4-منابع موجود[اقتصادی,اجتماعی,خانوادگی ,احساسی] و یا 5-تاریخچه سوابق روحی روانی .این غربالگریها باید در 1-دوره های زمانی 2-تغییرات در درمان و3-بیماری 4-دوره های گذار در زندگی انجام شود.

 5.43-چنین مراقبت های روانی-اجتماعی تخصصی با ابزارها و مدیریت درمانی قابل اعتماد و استاندارد  سنی مناسب,باید بکار برده شود.

در مورد دیابتیک های مسن[ بالا یا مساوی 65] ,از نظر اختلالات شناختی ,سستی (نحیفی frailty )وافسردگی  باید بررسی ویژه شود.بیماران احتمالا آسیب پذیری روحی را در زمانهای خاصی نشان می دهند.

پایش یا مانیتورینگ  قابلیت های شناختی(مانند توانایی فعالانه در جریان تصمیم گیری مرتبط به رفتارهای برنامه درمانی)توصیه می شود

5.44-اگر لازم باشد , برای ارزیابی و درمانهای بعدی علائم و نشانه های دیسترس دیابتی,افسردگی,خودکشی,ترس از هایپوگلایسمی ناشی از درمان, اضطراب,بیماریهای الگوی خوردن غذا ویا قابلیت های شناختی به متخصصین مراقبت بهداشتی روانی ارجاع شود.چنین مراقبت پسیکوسوسیال تخصصی باید با ابزارها و تستهای مورد اطمینان با توجه به سن وبرخورد درمانی انجام شود.

غربالگری روحی -اجتماعی و پیگیری های بعدی ان, شامل موارد زیر می باشد [البته محدود به موارد زیر نیست]. 1- نگرش وگرایشات در مورد دیابت 2-انتظارات برای مدیریت پزشکی و نتایج 3-اخلاقیات و عواطف  و4-کیفیت زندگی در ارتباط با دیابت و یا عمومی  5-منابع موجود[اقتصادی,اجتماعی,احساسی] 6-تاریخچه سوابق روحی روانی  .مراقبان باید علائم و نشانه های دیسترس دیابتی,افسردگی, اضطراب,بیماریهای خورن غذا و قابلیت های شناختی,با ابزارهای قابل اعتماد و استاندارد ارزیابی شود  این ارزیابی ها 1- درشروع ویزیت  2- در دوره های زمانی تعیین شده  3-در هر تغییری در بیماری,بستری در بیمارستان ,درمان مانند مسئله نرسیدن بهA1C مطلوب یا دوره زندگی مانن انتقال از کودکی به بزرگسالی و کیفیت زندگی انجام گردد.مشارکت دادن اعضای فامیل و مراقبان بیمار در این ارزیابی ها,توصیه می شود.در مورد دیابتیک های مسن[ بالا یا مساوی 65] ,از نظر اختلالات شناختی و افسردگی  باید بررسی ویژه شود.بیماران احتمالا آسیب پذیری روحی را در زمانهای خاصی نشان می دهند.این زمان ها شامل 1-زمان تشخیص  2-تغییرات وضعیت پزشکی مانند انتهای ماه عسل دیابت 3-زمانی که به درمان شدت می دهیم 4-وقتی عوارض بروز می کند.تغییرات اصلی در دوره های زندگی را نشانه  های اجتماعی سلامت می گویند.بنابراین در این مواقع,از جمله از دست داده شغل,تولد بچه و استرسهای خانوادگی دیگر به عنوان مراقبت روتین انجام گردد.مراقبان بهداشتی می توانند این ارزیابی را با طرح سوالاتی شروع کنند مثلا ایا تغییرات مداوم در عاطفه, خلق وخوی بیمار در عرض 2 هفته اخیر یا  از اخرین ویزیت تاکنون, بروز کرده است؟ایا شخص می تواند شروع حادثه یا تغییر را تعیین کند؟ ایا موانع جدید و متفاوتی در درمان و خود مدیریتی مانند احساس دستپاچگی واسترس بعلت ابتلا به دیابت,تغییرات اقتصادی و تقاضای متناقض پزشکی مانند تشخیص بیماری همراه وجود دارد؟

بیماری پریشانی و نگرانی دیابتی Diabetes Distress

این بیماری در دیابتیک ها,بسیار شایع  می باشد وار بیماریهای روحی دیگر مجزا می باشد.این بیماری را بخصوص در مواقعی که درمان به هدف نمی رسد و موقعی که عوارض بیماری شروع می شود زیر نظر داشته باشیم.DD به واکنش های روحی منفی شدید مربوط به موانع عاطفی و نگرانی مخصوص  بیماریهای مزمن نسبت داده می شود نیاز های رفتاری دائمی خود مدیریتی بیماری [مانند مقدار دارو,مداومت , و تیتراسیون ,پایش مرتب قند خون,فعالیت فیزیکی,الگوی خوردن و مصرف غذایی ]  و احتمال یا وقوع عوارض بیماری موجب DD می شود.در یک مطالعه, بروز بیماری حدود 45-18 درصد و شیوع بیماری حدود 45-36 درصد  در عرض 18 ماه گرارش شده است مراقبان افراد  دیابتی با ید علایم افسردگی اضطراب  بیماریهای تغذیه ای و قابلیتهای شناختی با وسایل مناسب و و مطمین ارزیابی کنید.دیابتیک هایی که DD دارند موجب میشود که A1C بالا ,اثرات کمتر,بد غذایی ورزش کمتر بروز کند. این ارزیابی ها 1- در شروع ویزیت  2- در دوره های زمانی  3-در هر تغییری در بیماری درمان یا دوره زندگی انجام گردد.این بیماری شامل 1-اضطراب  2- افسردگی  3- بیماری رفتاری غذایی   4- بیماری روحی عقلی جدی می باشد.افرادی که برای مقابله با بیماری آموزش خود مراقبتی داده می شوند اگر اموزش داده شده را پیگیری نکنند به تیم مراقبتی جهت ارزیابی و درمان دوباره ارجاع داده شود.مسائل روحی دیگر که روی نتایج بهداشتی خود مراقبتی موثر است موارد زیر می باشد.1- نگرش و گرایشات در مورد دیابت 2-انتظارات برای مدیریت پزشکی و نتایج 3-اخلاقیات و عواطف  و4-کیفیت زندگی در ارتباط با دیابت  و یا عمومی  5-منابع موجود [اقتصادی,اجتماعی,احساسی] 6-تاریخچه سوابق روحی روانی

ارجاع به متخصص سلامت روانی     ;   Referral to a Mental Health Specialist

اندیکاسیون ها برای ارجاع بیمار بر اساس غربالگری مثبت بودن علائم در ارتباط با موارد زیر تعیین می شود. 1-تعادل کار و زندگی 2- دیسترس دیابتی 3-مشکلات مدیریت دیابت 4-افسردگی  5-اضطراب 6-بیماری روش خوردن غذا 7- اختلالات شناختی .این ارزیابی ها ودرمان در زمان معاینات روتین باید بررسی شود ومنتظر مسائل مخصوص یایا یافته های متابولیک و حالت های روحی روانی مشخص نباشیم.در چه حالتهای هشدار دهنده ای یک شخص دیابتی را به مراکز و مراقبان بهداشت  روانی جهت درمان ارجاع می دهیم؟ 1-در دیابتی های با دیسترس دیابتی  که بعد از آموزش دادن هم خود مراقبتی مختل باشد. 2-اگر شخصی که با ابزارهای غربالگری قابل اعتماد از نظر علائم افسردگی مثبت باشد. 3-وجود علائم یا شک به رفتارهای بیماری غذایی ,بیماری خوردن و اختلال الگوی رژیم غذایی وجود داشته باشد.4-غفلت عمدی در درمان انسولین و داروهای خوراکی  کهبرای کاهش وزن, تعریف شده است.5-اگر شخصی علائم و نشانه های اضطراب و ترس از افت قند یا هیپوگایسمی,دارد. 6-اگر شک بیماری جدی روحی دارد. 7-در جوانی و خانواده او که مشکلات خود مراقبتی رفتاری؛ بستری شدن مکرر جهت کتواسیدوز یا دیسترس شدید داشته باشد. 8- اگر شخصی علائم مثبت اختلال شناختی داشته باشد. 9- اختلال یا کاهش توانایی در رفتارهای خود مراقبتی دیابت وجود داشته باشد. 10-قبل از جراحی متابولیک یا باریاتریک و بعد جراحی اگر ارزیابی ها نشان دهد همچنان نیاز به حمایتهای تنظیمی دارد.دانش و مهارتهای مراقبان بهداشتی را برای تشخیص ودرمان وارجاع بیمار بیشتر کنیم وارتباط بیمار و مراقبان بهداشتی را به عنوان اساس مراقبت افزایش دهیم .کار مراقبت تیمی  باید جهت حل مسائل روحی روانی را تقویت کنیم.

دیسترس روحی اجتماعی / عاطفی    ;        Psychosocial/Emotional Distress

این تشخیص های روحی روانی بطور قابل ملاحظه ای شایع می باشد. علائمی که موجب اختلال در توانایی افراد در انجام وظایف خود مراقبتی می شود را تشخیص دهیم.همچنین ارتباط این مسائل را با کنترل قند خون و ریسک مرگ ومیر بیماران در نظر بگیریم.مراقبان دیابتی باید این ارزیابی ها انجام دهند.1- در شروع ویزیت  2- در دوره های زمانی  3-در هر تغییری در بیماری درمان یا دوره زندگی انجام گردد.این بیماری شامل 1-اضطراب  2- افسردگی  3- بیماری رفتاری غذایی   4- بیماری روحی عقلی جدی 5- اختلالات شناختی می باشد. این ارزیابی ها توسط ابزارهای قابل اعتماد و استاندارد انجام شود.در گیر شدن مراقبان بهداشتی و خانواده ها در ارزیابی ها توصیه می شود.این بیماری باید از بیماریهای روحی -روانی دیگر  تفکیک داده شود.