دکتر ابراهیم ساتلیخ محمدی

1- دیابت چیست؟2-علامت ها و نشانه هاي ديابت نوع 2 چيست؟  3-10 چیز که باید درباره این بیماری بدانیدphoto_2019-11-14_18-28-23.jpg

                               4-فایل بنیاد امور بیماریهای خاص و شرکت سانوفی 
٩٠ درصد از موارد ديابت نوع دو قابل پيشگيري است
با دريافت آموزش ها و نكات ديابت، ميتوانيد از بروز آن پيشگيري يا در صورت بروز، آنرا بخوبي كنترل نماييد

معیارهای تشخیصی دیابت (قندخون نرمال، دیابت، پیش از دیابت }اهداف کنترل قندخوندرمان (درمان خوراکی و غیرخوراکی )

 دیابت چیست ؟

ديابت يك اختلال در سوخت و ساز(متابوليسم) بدن است در حالت طبيعي، غذا در معده تبديل به گلوكز يا قند خون مي شود. قند از معده وارد جريان خون مي شود. لوزالمعده (پانكراس) هورمون انسولين را ترشح مي كند و اين هورمون باعث مي شود قند از جريان خون وارد سلول هاي بدن شود. در نتيجه مقدار قند خون در حد نرمال و متعادل باقي مي ماند.

ولي در بيماري ديابت، انسولين به ميزان كافي در بدن وجود ندارد و يا انسولين موجود قادر نيست تا وظايف خود را به درستي انجام دهد، در نتيجه به علت وجود مقاومت در برابر آن، قند خون نمي تواند به طور موثري وارد سلول هاي بدن شود و مقدار آن بالا مي ‌رود (تصوير بالا اين فرآيند را به خوبي نشان مي دهد. روي آن كليك كنيد).

انسولين هورموني است كه توسط سلول‌هاي "بتا" واقع در پانكراس ترشح مي ‌شود و وظيفه ي اصلي آن كاهش قند خون است.

پانكراسنيز يكي از غدد دستگاه گوارش است كه در پشت معده قرار دارد. بالا بودن قند خون در دراز مدت باعث بروز عوارضي در سيستم قلب و عروق، كليه‌ها، چشم و سلسله ي اعصاب مي ‌گردد.

 

انواع بيماری ديابت

به طور كلي ديابت به چهار گروه     ديابت نوع 1،      ديابت نوع 2،    ديابت حاملگي GDMو    ديابت به علل متفرقه ویا غیرهOTHERS تقسيم‌ بندي مي شود.

 

1-ديابت نوع 1:
در ديابت نوع 1 كه 15- 10درصد كل موارد ديابت را تشكيل مي ‌دهد، توليد انسولين از پانكراس به علت از بين رفتن سلول‌هاي سازنده ي انسولين، متوقف مي ‌شود. به همين دليل افراد مبتلا به اين نوع ديابت بايد از بدو تشخيص، انسولين مورد نياز بدن را به صورت تزريقات روزانه تأمين كنند. به همين دليل به آن "ديابت وابسته به انسولين" نيز مي گويند.

ديابت نوع 1 اغلب در سنين زير 30 سال به وجود مي‌ آيد، لذا به آن "ديابت جواني" نيز مي گويند.

 

2-ديابت نوع 2:

ديابت نوع 2 بيشتر در بالغين بالاي 30 سال و چاق ديده مي ‌شود كه 90- 85 درصد كل موارد ديابت را شامل مي گردد و انسولين توليد شده از پانكراس در اين افراد به خوبي عمل نمي ‌كند. در واقع يا پانكراس به اندازه ي كافي انسولين ترشح نمي‌ كند و يا اين كه انسولين ترشح شده، به علت وجود مقاومت سلول ها به انسولين مخصوصاً در افراد چاق، فاقد كارآيي لازم است.

به اين نوع ديابت، "ديابت غير وابسته به انسولين" يا "ديابت بزرگسالان" نيز مي گويند.


3-ديابت حاملگي:GDM

ديابت حاملگي به ديابتي گفته مي ‌شود كه براي اولين بار در طول حاملگي تشخيص داده شود. اين نوع ديابت معمولاً گذراست و بعد از اتمام حاملگي بهبود مي ‌يابد. خانم‌هاي مبتلا به ديابت حاملگي بعداً در معرض خطر ابتلا به ديابت نوع 2 هستند.

 

4-ديابت با علل متفرقه:دیگرothers

از علل متفرقه ي ديابت مي ‌توان به جراحي، داروها (مثل كورتيكواستروئيدها)، سوء تغذيه و عفونت اشاره كرد.

5-پره دیابت یا پیش ديابت چيست؟           پيش ديابت در حقيقت "پيش تشخيص" ديابت است و مي‌توان آن را به منزله نشانه هشدار تلقي کرد.

پيش ديابت عارضه‌اي است که در آن ميزان گلوکز (قند) خون بالاتر از حد طبيعي است، اما اين افزايش به اندازه‌اي نيست که ديابت محسوب شود.

 پيش ديابت بيانگر اين است که چنانچه تغييرات ضروري در شيوه زندگي به وجود نيايد، در آينده ديابت نوع دو بروز خواهد يافت.

 در اين مرحله با رژيم غذايي سالم، کاهش وزن، حفظ وزن مناسب و فعاليت بدني منظم و مستمر مي‌توان ميزان قند خون را به حد طبيعي رساند و از ديابتي شدن پيشگيري کرد.
@cffsd

 اصل كنترل ديابت عبارتند از:

1- درمان غیر داروی  :   که  بخش اصلی مراقبت دیابتی روش زندگی {lifestyle } است. روش زندگی شامل موارد زیر می باشد

1-DSMEAS  مرکزحمایت واموزش خودمدیریتی دیابت     2-MNT درمان غذایی پزشکی       3-فعالیت فیزیکی      4-مشاوره ترک سیگار         5-مراقبت اجتماعی روحی.  

آموزش، كنترل روزانه، تغذيه صحيح، فعاليت جسماني ترک سیگارتنظیم رفتارهای روحی روانی

2- درمان دارویی         :  شامل مصرف منظم داروها (قرص يا تزريق انسولين یا استنشاقی}

 

علامت ها و نشانه هاي ديابت نوع 2 چيست؟

اين نوع ديابت معولاٌ به آهستگي پيشرفت مي کند. علامت هاي اصلي آن پرادراري، تشنگي بيش از حد، کاهش وزن قابل توجه، افزايش اشتها و خستگي زودرس و شديد است. علامت ها و نشانه هاي ديگر عبارتند از:

▪ عفونت هاي مکرر دهان، پوست، ناحيه تناسلي يا مثانه

▪ تاري ديد

▪ سوزش و گزگز انگشتان دست يا پاها

▪ خشکي و خارش پوست اين علامت ها ممکن است خفيف باشند به طوري که فرد متوجه آنها نگردد.

در سالمندان گاهي اين علامت ها فقط به سن بالا نسبت داده مي شود و تشخيص ديابت به تأخير مي افتد. نکته مهم اين که بيش از نيمي از مبتلايان به ديابت از بيماري خود بي خبرند!

*چه زماني به مصرف قرص نياز است؟

رعايت رژيم غذايي و کاهش وزن و همچنين انجام فعاليت بدني اساسي ترين اصول درمان در بيماران ديابتي نوع ۲ هستند و در صورتي که قند خون پس چند هفته کنترل نشود، نياز به درمان با قرص هاي خوراکي پديد مي آيد. به خاطر داشته باشيد که مصرف قرص به هيچ عنوان جاي رژيم غذايي را نمي گيرد و شما با وجود مصرف قرص همچنان به يک رژيم غذايي خوب و فعاليت بدني منظم نياز داريد.

 

● قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون چند نوع است؟

قرص هايي که به طور معمول براي درمان ديابت مورد استفاده قرار مي گيرد، عبارتند از: ۱. گلي بن کلاميد يا گليبوريد که نام ديگر آن دائونيل است. در همين گروه دارويي، از کلرپروپاميد نيز گاهي استفاده مي شود. ۲. مِت فورمين البته به تازگي قرص هاي متعدد ديگري نيز براي درمان ديابت نوع ۲ به بازار عرضه شده اند که هنوز استفاده از آنها خيلي رايج نشده است. در هر حال شما بايد نام قرص هاي مصرفي خود را بدانيد و اگر به خاطر سپردن آنها برايتان مشکل است نام قرص و تعداد دفعات مصرفي را بر روي يک کارت يادداشت کنيد و همراه خود داشته باشيد.

 

● گياهان دارويي براي درمان قند خون کدامند ?

براي کنترل و درمان قند خون نسخه هاي معتبرزيادي در کتب طب قديم آمده است . اما گياهاني که ثمربخشي آنها به اثبات رسيده باشداز اين قرار هستند.

عصاره کلپوره , گزنه , حنظل , عدس الملک , تخم شنبليله , تخم شاتره , خارخاسک , رازيانه . ازآنجايي که استفاده ناآگاهانه اين گياهان ممکن است سبب مسموميت شود لذا توصيه ميشود بدون نظرپزشک متخصص مصرف نکنيد .

قرص ها و گياهان خوراکي چگونه باعث کاهش قند خون مي شوند؟

توجه داشته باشيد که قرص هاي خوراکي همان انسولين نيستند و محتوي انسولين نيز نمي باشند، اين قرص ها در افراد ديابتي که بدنشان هنوز انسولين مي سازد، مصرف مي شوند و از راه هاي زير سبب کاهش غلظت قند خون مي گردند:

۱) کمک به بدن براي آزاد شدن بيشتر انسولين در خون

۲) تسهيل ورود قند به داخل سلول

۳) کاهش ميزان توليد قند در کبد

 

● آيا مصرف قرص هاي خوراکي به تنهايي براي کنترل قند خون کافي است؟

قرص هاي خوراکي فقط در ديابتي هاي نوع ۲ که قند خونشان با رژيم غذايي و فعاليت بدني کنترل نشده است، مورد استفاده قرار مي گيرند. بهترين نتيجه درماني از مصرف قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون تنها هنگام انجام همزمان فعاليت بدني منظم، رعايت برنامه غذايي صحيح و در صورت لزوم کاهش وزن به دست مي آيد. مصرف قرص هاي خوراکي به معني ترک انجام فعاليت بدني منظم و عدم رعايت برنامه غذايي صحيح نيست چرا که در اين صورت، استفاده از اين قرص ها به تنهايي کمک کننده نخواهد بود. با مصف منظم قرص هاي تجويز شده توسط پزشک و رعايت رژيم غذايي صحيح و ورزش منظم، غلظت قند خون را در حد طبيعي نگه داريد و از پيدايش عوارض افزايش قند خون جلوگيري کنيد.

 

● آيا قرص ها ويا گياهان خوراکي عوارض جانبي دارند ؟

قرص هاي خوراکي عوارض جانبي اندکي دارند اما مانند همة داروها بايد با دقت مصرف شوند. پزشک مناسب ترين قرص خوراکي را با توجه به شرايط جسمي شما تجويز مي کند اما گاهي اوقات ممکن است با مصرف اين قرص ها مشکلات زير پديد آيد.
برخي افراد ممکن است با مصرف قرص گلي بن کلاميد دچار بثور پوستي شوند که باقطع مصرف قرص، اين عارضه از بين خواهد رفت.

قرص هاي خوراکي ممکن است با داروهاي ديگر تداخل اثر داشته باشند، به طور مثال هنگامي که اين قرص ها را مصرف مي کنيد از مصرف آسپرين بپرهيزيد و براي تسکين درد از استامينوفن استفاده نماييد. البته در افرادي که بدليل مشکلات قلبي آسپرين مصرف مي کنند، ميزان آسپرين مصرفي روزانه براي آنها مشکلي ايجاد نخواهد کرد.

گلي بن کلاميد مي تواند در برخي افراد باعث کاهش شديد غلظت قند خون شود بنابراين با مصرف اين دارو بايد برنامه غذايي را به درستي رعايت نماييد.

با شروع مصرف مت فورمين ممکن است مشکلات گوارشي مانند تهوع و اسهال رخ دهد که معمولاٌ ظرف چند روز از بين مي روند براي جلوگيري از ايجاد حالت تهوع، بهتر است اين قرص همراه با غذا يا پس از غذا استفاده شود. افراد ديابتي که قرص مت فورمين مصرف مي کنند

بايد به طور سالانه از نظر وضعيت کبد و کليه ها بررسي شوند.

 

● قرص خوراکي را در چه زماني از روز بايد مصرف کرد؟

به دليل تقاوت اثر قرص گلي بن کلاميد و مت فورمين، بهتر است گلي بن کلاميد نيم ساعت پيش از مصرف غذا مصرف گردد و قرص مت فورمين براي کاهش عوارض گوارشي مثل تهوع، همراه با غذا يا بلافاصله پس از آن خورده شود.
گياهان دارويي اثرات به مراتب بسيارکمتري نسبت به قرص ها دارند.بنابراين اولويت با گياهان داروييست .


● تا چه زماني بايد از قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون استفاده کرد؟
اين قرص ها باعث بهبود قطعي ديابت نمي شوند بلکه با روش هاي مختلف به کنترل غلظت قند خون کمک مي کنند. اگر با يک نوع قرص کنترل مطلوب قند خون حاصل نشد، ممکن است پزشک استفاده همزمان از دو نوع قرص را تجويز نمايد. اگر فرد ديابتي به علت يک عفونت شديد يا مشکل قلبي يا عمل جراحي، در بيمارستان بستري شود، ممکن است در طول دوران بستري به تزريق انسولين نياز پيدا کند. در اين صورت پزشک معالج ميزان انسولين لازم (که جاگيزين قرص ها مي شود) را براي وي تجويز خواهد کرد. اگر ديابت شما با مصرف قرص، کنترل نشود ممکن است پزشک به منظور ايجاد کنترل مطلوب، تزريق انسولين را براي شما شروع کند.


● اگر بيمار شدم و اشتهايي براي خوردن غذا نداشتم، آيا بايد به مصرف قرص ادامه دهم؟
در صورتي که مي توانيد غذا بخوريد حتماٌ مصرف قرص را ادامه دهيد. سعي کنيد در دوران بيماري غذاي معمولي مصرف نماييد و مايعات (بدون شيريني) زياد بخوريد. اگر به علت تهوع، استفراغ و... قادر به خوردن غذا نيستيد، به سرعت با پزشک خود تماس بگيريد. اگر نمي توانيد غذاي معمولي بخوريد، سعي کنيد به جاي آن سوپ، شير يا آب ميوه مصرف نماييد. در دوران بيماري با پزشک خود مشورت کنيد.
افت قند خون در بيماران ديابتي هنگام مصرف قرص هاي خوراکي يا دريافت انسولين، ممکن است کاهش قند خون (هيپوگليسمي) ايجاد شود. اگر چه علامت هاي کاهش قند خون از فردي به فرد ديگر متفاوت است، در هر فرد اين علامت ها مشخص مي باشد. به خاطر داشته باشيد که بيماران بالاي ۶۰ سال بيشتر در معرض خطر کاهش قند خون هستند. در هر حال مبتلا به ديابت بايد علامت هاي کاهش قند خون را به خاطر داشته باشد و پيش از افت شديد قند خون و شدت يافتن علائم، وارد عمل شود.


● علل کاهش قند خون هيپوگليسمي چيست؟
عوامل زير مي توانند باعث کاهش قند خون شوند:
▪ فراموش کردن يا دير خوردن يک وعدة غذايي اصلي يا ميان وعده
▪ دريافت ناکافي مواد نشاسته اي در غذاهاي اصلي يا ميان وعده ها
▪ انجام ورزش بيش از حد معمول يا ورزش برنامه ريزي نشده
▪ افزايش ميزان مصرف قرص هاي خوراکي نظير گلي بن کلاميد
▪ بيماري کليوي يا کبدي که به دليل کاهش دفع دارو، باعث افزايش غلظت آن در خون شده باشد.
▪ تداخل اثر ديگر داروهاي مصرفي بيمار با داروهاي ضد ديابت بنابراين براي شروع يک داروي جديد، حتماٌ با پزشک خود مشورت کنيد. علامت ها و نشانه هاي کاهش قند خون چيست؟ زماني که غلظت قند خون پايين تر از حد معمول (معمولاٌ کمتر از حدود ۷۰ ميلي گرم در دسي ليتر) باشد، علامت هاي کاهش قند خون پديدار مي شوند.
علامت هاي هشدار دهنده افت قند خون عبارتند از:
▪ احساس ضعف و گرسنگي
▪ لرزش دست ها
▪ تعريق فراوان
▪ عصانيت و آشفتگي
▪ تپش قلب و نبض سريع
▪ گزگز و مورمور در اطراف دهان و انشگتان
▪ تاري ديد
علامت هاي ديگر:
▪ سردرد
▪ رنگ پريدگي
▪ تغيير خلق و خو
▪ کاهش تمرکز و حواس و پيدايش توهمات ذهني
▪ تحريک پذيري
▪ گيجي و منگي
▪ اختلال تکلم
▪ دو بيني
▪ کاهش سطح هشياري
▪ تشنج

 


● در مواقع کاهش قند خون چه بايد کرد؟
هنگام افت قند خون بايد از مواد قندي سريع الاثر مانند نصف ليوان آب ميوه، چند قطعه شيريني، ۳ حبه قند يا آب نبات استفاده نمود. مقدار مصرف اين مواد در افراد مختلف متفاوت است اما بايد توجه داشت که به دنبال مصرف مواد قندي زود اثر، مواد قندي طولاني اثر يا يک وعده غذايي کامل نيز مصرف شود. اين کار به منظور پيشگيري از کاهش دوبارة قند خون انجام مي گيرد. مواد قندي طولاني اثر شامل يک عدد ساندويج، يک عدد ميوه، بيسکويت يا يک وعده غذايي کامل است.

 


● کاهش وزن چه کمکي خواهد کرد؟
چاقي يک عامل تقريباٌ مشترک بين افراد ديابتي نوع ۲ است. چاقي باعث مقاومت سلول ها نسبت به انسولين مي شود و در نتيجه بدن در تحمل مواد قندي دچار اختلال مي گردد. پس با کاهش وزن و رساندن آن به حد طبيعي، باعث کنترل بهتر قند خون شويد.
و بالاخره اينکه: به خاطر داشته باشيد که بيشتر افرادي که ديابت نوع ۲ دارند و با قرص و رژيم غذايي قند خون را کنترل مي کنند، مي توانند بدون مشکل به زندگي خود ادامه دهند.

دیابت یکی از بیماری های شایع در سراسر جهان است و حتی در افرادی که به نظر سالم می رسند، ممکن است بیماری پیش دیابت تشخیص داده شود. بر همین اساس است که فدراسیون بین المللی دیابت (IDF) در سال جاری میلادی تلاش های خود را بر اهمیت غربالگری به منظور حصول اطمینان از تشخیص زودهنگام و درمان دیابت نوع 2 متمرکز کرده است. در ادامه 10 چیز که باید درباره این بیماری بدانید ارائه شده است.

 

1-مردم چگونه به دیابت مبتلا می شوند؟

بستگی دارد. انواع مختلفی از دیابت وجود دارند، اما شایع‌ترین آنها دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 هستند. دیابت نوع 1 بیماری است که از زمان تولد یا حداقل از سن جوانی شکل می گیرد. دیابت نوع 2 می تواند هر فردی در هر سنی را مبتلا کند و در واقع قابل پیشگیری است، اگرچه برخی افراد نسبت به دیگران در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند. از عوامل خطرآفرین ابتلا به دیابت نوع 2 می توان به سابقه خانوادگی، رژیم غذایی ناسالم، عدم فعالیت بدنی، و فشار خون بالا اشاره کرد.

2-دیابت به واقع چیست؟

افراد مبتلا به دیابت توانایی تولید انسولین مورد نیاز برای حفظ سلامت خود را ندارند. هنگامی که غذا می خورید، بدن شما غذا را به قند، یا گلوکز تبدیل می کند. در این مرحله، لوزالمعده باید انسولین ترشح کند. انسولین همانند کلیدی عمل می کند که سلول ها را باز کرده و به گلوکز اجازه ورود می دهد و به فرد اجازه می دهد از گلوکز برای کسب انرژی استفاده کند. اما وقتی به دیابت مبتلا هستید، این سیستم کار نمی کند.

3-دیابت نوع 1 چیست؟

شکل شدیدتر از بیماری دیابت محسوب می شود که گاهی اوقات به نام «دیابت نوجوان» نیز شناخته می شود زیرا یا در زمان تولد وجود داشته یا در دوران کودکی یا نوجوانی فرد به آن مبتلا می شود.

آنچه رخ می دهد این گونه است: لوزالمعده حاوی سلول هایی به نام سلول های جزیره ای است که گلوکز در خون را تشخیص می دهند و در واکنش به آن، مقدار مورد نیاز از انسولین را برای عادی سازی سطوح قند خون تولید می کنند. انسولین به گلوکز اجازه ورود به سلول ها را می دهد و از این طریق آنها می توانند انرژی تولید کنند.

در دیابت نوع 1، سیستم ایمنی بدن به اشتباه این سلول های تولیدکننده انسولین را به عنوان یک جسم خارجی شناسایی کرده و آنها را نابود می کند. این حمله به نام بیماری خود ایمنی شناخته می شود و پژوهشگران به طور کامل متوجه چرایی رخ دادن آن نشده اند.

بدون انسولین، قند در خون باقی می ماند و افزایش می یابد و در نتیجه، سلول های بدن با کمبود گلوکز مواجه می شوند. برای مقابله با این شرایط، بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 باید انسولین تزریق کنند تا گلوکز را به سلول های بدن خود برسانند.

4-دیابت نوع 2 چیست؟

دیابت نوع 2 شایع‌ترین نوع این بیماری است که در گذشته افراد معمولا پس از 35 سالگی به آن مبتلا می شدند. اما شرایط اکنون تغییر کرده است زیرا میزان شیوع آن بین کودکان و جوانان رو به افزایش است. بر خلاف دیابت نوع 1، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقداری از انسولین مورد نیاز خود را تولید می کنند، اما این میزان اغلب کافی نیست. در برخی موارد، انسولین تلاش می کند سلول های بدن را باز کند تا امکان ورود گلوکز فراهم شود، اما بنا به دلایلی این اتفاق رخ نمی دهد. در برخی موارد، داروهای خوراکی می توانند به بدن در استفاده موثرتر از انسولین خود کمک کنند، و در موارد شدیدتر تزریق انسولین نیاز است.


5-انواع دیگر دیابت چه هستند؟

دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 شایع‌ترین انواع این بیماری هستند اما انواع دیگری از این بیماری نیز وجود دارند که شامل پیش دیابت و دیابت بارداری، که در دوران بارداری رخ می دهد، می شوند. تشخیص دیابت بارداری به معنای ابتلای فرد به دیابت پیش از بارداری یا تداوم آن پس از زایمان نیست، اما وی باید طی دوران بارداری سطوح قند خون را مدیریت کند.

 

6-چند نفر از بیماری دیابت رنج می برند؟

بنابر گزارش IDF، دیابت در حال حاضر 371 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است، و 187 میلیون نفر از آنها حتی از این مساله آگاه نیستند. ارزیابی سازمان بهداشت جهانی نیز نشان می دهد تا سال 2030، تعداد افراد مبتلا به دیابت بیش از دو برابر خواهد شد. طی یک دهه گذشته، تعداد افراد مبتلا به دیابت ساکن در آمریکا رشد تقریبا 50 درصدی را تجربه کرده و به 29 میلیون نفر یا 9.3 درصد از جمیعت این کشور رسیده است. از این تعداد، تقریبا 1.25 میلیون کودک و بزرگسال آمریکایی به دیابت نوع 1 مبتلا هستند.

7-دیابت تا چه اندازه جدی است؟

بنابر گزارش موسسه پژوهش دیابت آمریکا، این بیماری هفتمین عامل مرگ و میر در آمریکا محسوب می شود و آمار مرگ و میر ناشی از آن بیش از مجموع بیماری های ایدز و سرطان پستان گزارش شده است. دیابت هزینه سالانه 245 میلیون دلاری را برای این کشور به همراه دارد.

8-چرا تشخیص زود هنگام دیابت اهمیت دارد؟

غربالگری دیابت نوع 2 به منظور تشخیص زودهنگام و آغاز درمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در صورت عدم درمان، پیامدهای این بیماری می توانند جدی و حتی کشنده باشند. برخی از این پیامدها شامل بیماری قلبی و سکته مغزی می شوند و بنابر گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا، دیابت دلیل اصلی نارسایی کلیه، قطع عضو در اندام های پایین تنه و موارد جدید نابینایی است.

9-از کجا تشخیص دهیم به دیابت مبتلا هستیم؟

بنابر گزارش انجمن دیابت آمریکا، نشانه های شایع ابتلا به دیابت شامل موارد زیر می شوند:

تکرر ادرار

احساس تشنگی بسیار

احساس گرسنگی بسیار - حتی وقتی که غذا خورده اید

خستگی شدید

تاری دید

بردیگی ها و کبودی هایی که به کندی خوب می شوند

کاهش وزن - حتی زمانی که به اندازه کافی غذا می خورید (نوع 1)

احساس سوزن سوزن شدن، درد، یا بی حسی در دست ها و پاها (نوع 2)

10-چگونه خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش دهم؟

از آنجایی که دیابت نوع 2 به طور کلی با اضافه وزن و عدم تحرک کافی پیوند خورده است، ورزش منظم گزینه خوبی برای آغاز است. از دیگر مواردی که باید مورد توجه قرار بگیرند می توان به حذف یا کاهش مصرف قندهای فرآوری شده، حذف یا کاهش مصرف الکل (الکل به طور کلی سرشار از قند است)، و افزایش مصرف چربی های سالم مانند چربی های اشباع نشده تک پیوندی که در آووکادو، روغن زیتون، و شیر نارگیل وجود دارند، اشاره کرد. به طور همزمان، شما باید مصرف چربی های ترانس که به طور معمول در غذاهای فرآوری شده وجود دارند را کاهش دهید.

 

 

 

 

اطلاعات تماس

مطلب دکتر ابراهیم ساتلیخ محمدی

گلستان - گنبد کاووس- امام خمینی شمالی- نرسیده به میدان یادبود- پلاک  378

تلفن: 33290922 - 017

 

مرکز معاینات سلامت شغلی

گلستان - گنبد کاووس- بلوار سینا- نبش کوچه دهم - پلاک 136-134-132

تلفن: 33385039 - 017 ، 33385029 - 017

rsform