دکتر ابراهیم ساتلیخ محمدی

بهبود مراقبت و پیشررفت بهداشت در میان مردم {اجتماع}photo_2019-12-06_19-15-52.jpg

اطمینان از تصمیمات به موقع    براساس  A- گایدلاین {راهنما} مبتنی بر شواهد   و       B-پایه بیمار     1- ترجیحات بیمار     2-پروگنوز {پیش اگهی }   3- بیماریهای همراه  صورت می کیرد

مدل مراقبت مداوم      1- تیم مراقبتی از پیش فعال   2- بیمار آگاه فعال                          سیستم مراقبت این اهداف را اسان می کند 1- مراقبت براساس تیم 2- پذیرش بیمار 3- ابزارهای جمایت کننده تصمیم 4- مداخله جامعه در رسیدن به نیاز های بیمار.

تلاش ها برای بررسی کیفیت دیابت و  تحقق بهبود استراتژی  باید بر اساس اطلاعات قابل اطمینان باشد تا  1- روند مراقبت  2-بازده بهداشتی  3- همزمان با تاکید روی قیمت بهبود یابد.         

 بهداشت مردمی یا اجتماعی چیست؟         همان بازده بهداشتی در یک گروه اشخاص است که در سه گروه تعریف می کردد.A-B-C

A-بازده بهداشتی         1- مورتالیتی 2- موربلیتی 3- وضعیت بهداشت 4- وضعیت کاری و عملی              B- بار بیماری    1- انسیدانس -شیوع   2- پرووالانس-فراوانی           C-فاکتورهای متابولیک و رفتاری {ورزش تغذیه و غیره} HBA1C فند خون هیپر لیپیدمی

برای بازده حداکثری باید توصیه های عملی کلینیکی و مراقبت بیمار مرکز انجام گردد.       توصیه های عملی کلینیکی بر اساس     1- شواهد معتبر      2- فرضیه های تخصصی تنظیم گردد. ومراغبت بیمار مرکز براساس        1- ترجیهات  2-نیازها و  3-ارزش های بیمار انجام می شود.            کی و چگونه توصیه های علمی را با واقعیات حامعه تطبیق کنیم.

سیستم ارائه مراقبت: ایا A1Cیا قند خون ـفشار خون و چربی خون در جامعه نسب به سالهای قبل کاهش داشته است?با وجود مدیریت دیابت 33-49 درصددیابتیکها به یکی ار سه فاکتور ذکر شده می رسند وتنها 14 در صد دیابتیکها به هر سه هدف میرسند. سد راه برای رسیدن به این هدفها عبارتند از 1- سیگار  2- بیماریهای همراه و پیچیده 3- سختیهای مالی 4- دشواریهای اجتماعی  5-ندانستن زبان رایج 

مدل مراقبت مداوم chronic care model: سد بزرگ برای ارائه مراقبت .نبودن یا پراکنده بودن قابلیتهای اطلاعاتی کلینیکی می باشد.

6 فاکتور اساسی در مدل مراقبت مداوم 1- طراحی سیستم ارائه مراقبت از حالت راکتیو {واکنشی }به پرواکتیو{پیش فعال}در هماهنگی با تیم دیابت 2-حمایتهای خود مدیریتی  3-حمایت تصمیم بر اساس شواهد و گایدلاین ها 4- سیستم اطلاعات کلینیکی ثبت الکترونیکی پرونده سلامت بر اساس تیم مراقبتی 5-سیاستها و منابع اجتماعی 6-سیستم بهداشتی برای تولید فرهنگ هشیار با کیفیت . دو عامل تیم ارائه کننده دیابت وتقویت خود مدیریتی  بیمار برای موفقیت اساسی است.

استراتژی برای بالا بردن سطح سیستم:بهترین مدیریت دیابت  احتیاج به بررسی سیستمیک سازمان یافته  وکار تیمی هماهنگ در یک محیط بیمار محور مقدمه کار می باشد. برای بهبود سطح سیستم چندین فاکتور مهم است. 1-سازمان دادن روند 2-بکار گیری ابزار ثبت بهداشتی  3- توتنمندی و اموزش بیمار 4- برداشتن مانع های بهداشتی 5- کاهش محارج اموزش معاینه چشم وسایل تکنولوؤیک دیابت و درمان ضروری 6- ارزیابی مسائل روحی و اجتماعی 7- تعریف گسترش و درگیر کردن منابع جامعه و سیاست عمومی تیم مراقبتی شامل پرستار کارشناس تغذیه وداروساز و دیگر فراهم کننده های مراقبت می باشد

 Telemedicine یک میدان در حال رشد برای دسترسی بیشتر وراقبت بیمارا دیابتی ممکن است افزایش یابد.برای افراد روستایی که دسترسی کافی بهداشتی نداشته باشند موثر می باشد. ارتباط بین پرووایدر ها و بیماران براساس 1- وب ساید 2-پیامک 3- تنظیم دارو بسیارموثر می باشد. اگر در ارزیابی 80 در صد به بالا دارو را بخورند ولی به هدف درمان نرسیم. سه فاکتور را باید بررسی کنیم. 1- فاکتور بیمار : محدودیت مالی  یاداوری مصرف دارو ترس افسردگی و باورهای بهداشتی 2- فاکتورهای درمانی و دارویی :پیچیدگی مصرف  دوزهای متعدد دارویییرقیمت و عوارض داروییی 3- فاکتور سیستمیک : پیگیری و حمایت نامناسب .

استراتژی ملی کیفیت مبتنی بر3 اصل می باشد.1- بهبود بهداشت عمومی 2-کیفیت وتجربیات در مراقبت بیمار 3- قیمت ارائه خدمات  برای ارزیابی کیفیت مراقبت سه چیز لازم است 1- ثبت نام بیماران2-ثبت الکترونیک سلامت 3- سیستم بهداشتی. علاوه بر تلاش برای بالا بردن کیفیت مراقبت در جهت کاهش هزینه و قیمتها تلاش گردد.

پیگیری و دنبال کردن درمان در متن جامعه .

ما باید در جامعه 4 فاکتور را بررسی کنیم 1- احتمال ناامنی غذایی 2- بی خانمانی 3- محدودیت های مالی 4- محدودیت ارتباط زبان انگلیسی  :  و فرهنگ پایین   که برای تحقق ان احتیاج به حمایت و پشتیبانی جامعه وجوددارد. از مربیان بهداشتی امدادگران کارکنان بهداشتی جامعه  اگر وجود داشته باشند کمک بگیریم. کمک گرفتن از منابع جامعه عامل مرکزی مدل مراقبت مداوم می باشد .دو سوم افرادی که به علت مالی داروی مصرف نمی کنند به پزشک خود نمی گویند. نصف افراد دیابتیک استرس مالی دارند و یک جهارم انها ناامنی غذایی دارند.

1-ناامنی غذایی: عدم اطمینان ازوجود غذای مغزی یا ناتوانی در استمرار تهیه غذا بدون اقدامات غیرقابل قبول. در امریکا 14درصد مردم نا امنی غذایی دارند.1-در بعضی نژادها بیشتراست مانند افریقا یا لاتین تبارها2- در افراد کم درامد 3-در خانواده هایی که مادر سرپرست است. در کسانی که ناامنی غذایی دارند دیابت دو برابر است.ناامنی غذایی را با چه وسیله ای تشخیص    دهیم. 1-انهایی که در 12 ماه کذشته نگرانند که غذایشان قبل از رسیدن پول تمام شود 2- در عرض 12ماه غذا تمام می شود وما پولی برای خرید غذا نداریم.ملاحظات درمانی در ای افراد چگونه است؟ A-علل قند خون بالا در این افراد :1-مصرف غذاهای فراورده کربوهیدرات ارزان قیمت 2- غذاهای همراه با مصرف الکل 3- غذای تحمیلی باتوجه به بودجه  4-اضطراب و افسردگی B-علل قند خون پایین دراین افراد  مصرف کربوهیدرات نامناسب وگاه گاهی بدنبال مصرف انسولین و سولفورین اوره ها

2-بی خانمان ها:این افراد علاوه بر بی خانه بوده همراه باناامنی غذایی فرهنگ پایین فقدان بیمه اختلال شناختی  ومسائل ذهنی بهداشتی می باشند.این افراد جایی را لازم دارند که وسائل دیابت و انسولین را نگهدارند و در موقع منظم طبق جدول استفاده کنند.

3- موانع مالی 

4- محدودیت زبان انگلیسی :برنامه های اموزشی به زبان غیر امریکایی باید گفته شود.از طریق بهبود فرهنگ و سواد این سد برداشته شود.

نقش DSMEAS درپیشگیری دیابت و پره دیابت :این برنامه شروع مناسبی است برای افراد پره دیابت در دادن اموزش و مراقبت در پیشبرد و نگهداری رفتارهایی که باعث جلوگیری و یا تاخیر دیابت نوع 2 شود.

Patient-centered collaborative care  مراقبت هماهنگ بیمار مرکز

یک روش ارتباطی است که با تکیه بر مرکزیت انسان وزبان موثر و گوش کردن به بیماز  . ترجیهات بیمار و عقاید او را پیدا میکند و بر اساس ارزیابی سواد فرهنگ و موانع احتمالی برای مراقبت جهت بالا بردن بهبود عوارض بیمار و کیفیت زندگی در ارتباط با بهداشت استفاده می شود.مراقبت دیابت بوسیله تیم چند منظوره اداره شود  که شامل 1- پزشک مراقبت اولیه 2-پزشک نیمه تخصصی 3-پرستار با تجربه 4-کمک پزشک 5-پرستار 6-کارشناس تغذیه 7- متخصص طب ورزشی 8-داروساز 9-دندانپزشک 10- فوق تخصص پا {پودیاتریست} 11-متخصص بهداشت ذهنی {روانپزشک}

هدف مراقبت دیابت   1- جلوگیری یا تاخیر عوارض بیماری 2- بالا بردن کیفیت زندگی

 چرخه تصمیم برای مراقبت هماهنگ بیمار مرکز

1-بررسی خصوصیات کلیدی بیمار مانند   الف-روش زندگی کنونی   ب-بیماری همراه کلیه نارسایی قلبی اترواسکلروزیس قلبی عروقی وغیره  ج-خصوصیات کلینیکی سن وزن  A1c و غیره  د-مسیله وموضوع مانند انگیزه وافسردگی  ه-زمینه های فرهنگی و اقتصاد اجتماعی

2-بررسی فاکتورهای اختصاصی که انتخاب درمان را تسریع می کند.الف-اختصاصی کردن A1C برای هر دیابتی ب-تعیین برحسب وزن وسن ج-فرم عوارض جانبی دارو  د-پیچیدگی رژیم مانند تکرار مقدار ومدل دارو    ه- انتخاب رژیم جهت بالابردن تاثیر و مداومت درمان ز-دسترسی قیمت و موجود بودن دارو

3-ساختن تصمیم مشارکتی برای ایجاد برنامه مدیریت    الف-وارد کردن بیمار اموزش دیده و آگاه {وخانواده  و مراقبان وی}   ب-جستجوی ترجیهات بیمار  ج-مشاوره گرینشی شامل مداخلات انگیزشی  جایگاه هدف و فراهم کردن تصمیم مشارکتی د- توانایی بیمار  ه-اطمینان از دسترسی DSMES سیستم مدیریت دیابت اموزش و حمایت

4-تطابق  برنامه مدیریت   ساده کردن اهداف SMART   شامل 1-Spesific قابل اختصاصی کردن 2-Measurable قابل اندازه گیری 3-Achievable قابل انجام بودن 4-Realistic قابل واقعی بودن 5-استفاده Time limited انجام درمحدوده زمانی مشخص

5-انچام برنام مدیریت  بیمارانی که به هدف درمانی نرسند هر 3ماه دیده شود اغلب ویزیت بیشتر در سیستم مدیریت دیابت اموزش وحمایت در شروع توصیه شده است.

6- ادامه نظارت و حمایت شامل 1-احساس خوب بودن 2-بررسی تجمل دارویی  3-پیگیری سطح قند خون 4-گرفتن فید بک شامل قند خون در طول روزSMBG وزن A1C فشار خون وچربی خون

7- مرور وتطابق روی برنامه مدیریت       الف-مرور برنامه مدیریت      ب-تطبیق دوطره روی تغییرات     ج-اطمینان از عملی بودن درمان برای جلوگیری ازمقاومت بیمار ازدرمان صورت گیرد.    د-  چرخه تصمیم این 7 مرحله بطور منظم حداقل هر یک تا دو بار درسال بایدتطبیق و تایید شود.

پنج {5} توافقنامه کلیدی برای استفاده ار زبان مناسب توصیه شدهاست. 1-  استفاده از زبان خنثی وبدون پیش داوری و از روی واقعیت عملی  فیزیولوژی و بیولوژی باشد  2- استفاده اززبان بدون انگ زدن 3استفاده از زبان با پایه مستحکم  بااحترام و فراگیر که امیدواری را منتقل کند.-  4- زبانی که بین بیمار و مراقب یا یاری کننده او ارتباط نزدیک ایجاد کند.  5-استفاده از زبانی که شخص محور باشد نه بیماری محور.

هدفهای کلی{ DSMEAS }برنامه حمایت و اموزش خودمدیریتی دیابت چیست؟1-نتایج کلینیکی  2-موقعیت بهداشتی  3-بالابردن کیفیت زندگی که این سه عامل بعنوان قسمتی از مراقبت

بهداشتی در جامعه  اندازه گیری شود .DSMEAS باید با مرکزیت بیمار باشدکه در یک زمینه شخصی یا گروهی با استفاده از تکنولوؤیودر ارتباط با تیم مراقبتی دیابت باشد.برای حصول نتایج بالاتر  پوشش مناسب بیماری انجام گیرد.اموزش تمام مردم دیابتی برای دسترسی به دانش  مهارت خود مراقبتی و کمک به مداومت استفاده از مهارتها وودانش بایدانجام گیرد.زمانهای ارزیابی DSMEAS   ا- در زمان تشخیص   2-سالانه    3-وقتی عوارض بیماری تقریر می یابد. 4-وقتی تقییر یا ترانزیشن در مراقبت انجام می شود.

بخش اصلی مراقبت دیابتی روش زندگی {lifestyle } است. روش زندگی شامل موارد زیر می باشد

1-DSMEAS  مرکزحمایت واموزش خودمدیریتی دیابت     2-MNT درمان غذایی پزشکی       3-فعالیت فیزیکی      4-مشاوره ترک سیگار         5-مراقبت اجتماعی روحی.   

 بیماران و مراقبان بهداشتی باید روی بالا بردن سطح روش زندگی متمرکز شوند.که در زمانهای مشخصی باید انجام شود.

1- در شروع ارزیابی کامل پزشکی  2-در تمامی ارزیابی های بعدی و پیگیری   3-در موقع بررسی عوارض بیماری  4-در زمان مدیریت وضعیت بیماریهای همراه به منظور پیشبرد مراقبت.

اطلاعات تماس

مطلب دکتر ابراهیم ساتلیخ محمدی

گلستان - گنبد کاووس- امام خمینی شمالی- نرسیده به میدان یادبود- پلاک  378

تلفن: 33290922 - 017

 

مرکز معاینات سلامت شغلی

گلستان - گنبد کاووس- بلوار سینا- نبش کوچه دهم - پلاک 136-134-132

تلفن: 33385039 - 017 ، 33385029 - 017

rsform